Meta rezerwuje 1 GW energii z kosmosu. Test orbitalny w 2028

Co dokładnie podpisały Meta i Overview Energy?

Meta i startup Overview Energy ogłosiły 27 kwietnia 2026 roku porozumienie o wczesnym dostępie do maksymalnie 1 GW przyszłej mocy orbitalnej energetyki słonecznej. Umowa rezerwuje przyszłą zdolność, a nie dostawę istniejącego gigawata. Warunków finansowych nie ujawniono [1][2].

Partnerem jest Overview Energy, startup z Ashburn w Wirginii, założony w 2022 roku [3]. Firma rozwija satelity, które mają zbierać światło słoneczne na orbicie i kierować je do naziemnych instalacji fotowoltaicznych [3][2]. Porozumienie ma formę rezerwacji dostępu do przyszłej mocy oraz partnerstwa rozwojowego, a nie zakupu gotowej energii [2][1].

Jak miałaby działać energia słoneczna z kosmosu?

Overview Energy opisuje satelity zbierające światło na orbicie i przesyłające je na Ziemię jako szeroką wiązkę promieniowania bliskiej podczerwieni. Odbiornikami mają być istniejące farmy fotowoltaiczne, które zamieniają to promieniowanie na prąd [3][2]. To deklaracja projektowa, a nie technologia sprawdzona w skali przemysłowej [2].

Popularny obraz orbitalnej elektrowni to mikrofale albo lasery. W tej dziedzinie bada się oba podejścia oraz wielkie zwierciadła, a projekty pozostają na etapie demonstracji [4]. W 2023 roku Caltech pokazał bezprzewodowy przesył energii na orbicie, ale NASA oceniła, że pełnoskalowy system nadal jest kosztowny i obarczony lukami technicznymi [4][5].

Kiedy energia z orbity faktycznie popłynie do centrów danych?

Pierwszy test orbitalny zaplanowano na 2028 rok, a komercyjne dostawy na 2030 [6][7]. W październiku 2026 roku Meta nie odbiera więc jeszcze energii z tego źródła [6].

Umowa dotyczy zasilania także w nocy, kiedy naziemna fotowoltaika nie produkuje [7]. Równolegle Meta rozwija projekty długotrwałego magazynowania energii, opisywane jako systemy do 100 godzin pracy [8]. Orbitalna energia jest więc jednym z kilku kierunków, a nie zamkniętą decyzją o strategii zasilania [7][8].

Ile energii zużywają centra danych Mety?

Oficjalny indeks danych środowiskowych Mety podaje za 2024 rok 18 423 634 MWh zużycia energii elektrycznej, czyli 18,42 TWh [9]. Wydzielone zużycie centrów danych w tych zestawieniach wynosi około 18,1 TWh, a wskaźnik PUE obiektów to 1,08 [9][10]. Cały obiekt zużywał więc o około 8% więcej energii niż samo obciążenie IT [9].

Dane za 2025 i 2026 rok nie są w zebranych źródłach dostępne, dlatego wartości 18,4 TWh nie należy opisywać jako bieżącej [9][10]. Skala pokazuje jednak sens kontraktów na nowe moce: nawet pełny gigawat byłby istotną, ale niewystarczającą pozycją w portfelu przy zużyciu ponad 18 TWh rocznie [1][9].

Czy Meta stawia wyłącznie na energię z kosmosu?

Nie. W 2025 roku Meta zawarła umowy na około 600 MW energii słonecznej z projektu w Teksasie oraz łącznie 385 MW w dwóch projektach w Luizjanie [11]. Firma rozwija też zakupy energii jądrowej i długoterminowego magazynowania [8][11].

Umowa z Overview Energy jest jedną pozycją w portfelu, a nie deklaracją, że centra danych będą zasilane wyłącznie z orbity [7][11]. To rozróżnienie jest ważne dla oceny ryzyka: rezerwacja przyszłej technologii nie zastępuje kontraktów na moce dostępne dziś.

Orbitalna energia, naziemne OZE czy atom — co wypada lepiej w 2026?

Największa różnica nie dotyczy sprawności, lecz czasu. Orbitalna energetyka wymaga testów i demonstracji, zanim powstanie produkt [4][5]. Fotowoltaika i atom są dostępne jako umowy, dlatego trafiają do portfela wcześniej [11].

Co z tego wynika dla polskich firm?

Dla odbiorcy w Polsce umowa jest przede wszystkim sygnałem o kierunku inwestycji w moce dla AI. Orbitalna energetyka nie jest dziś opcją zakupową: nie ma komercyjnego systemu, ceny ani dostępnego produktu [2][4]. Model odbioru przez istniejące farmy fotowoltaiczne wskazuje natomiast, że infrastruktura naziemna pozostaje potrzebna niezależnie od źródła energii [3].

Polskim zespołom polecamy trzy kroki. Pierwszy to planowanie zapotrzebowania na moc z wyprzedzeniem, bo przyłączenie trwa dłużej niż wdrożenie oprogramowania. Drugi to kontrakty na energię z istniejących instalacji, które można podpisać teraz. Trzeci to obserwowanie prac nad orbitalną energetyką, w tym projektów europejskich i azjatyckich, bo technologia wchodzi w fazę testów [12][13].

Najczęstsze pytania

Czy Meta już otrzymuje energię z kosmosu?

Nie. Porozumienie z 27 kwietnia 2026 roku dotyczy rezerwacji dostępu do maksymalnie 1 GW przyszłej mocy. Pierwszy test orbitalny zaplanowano na 2028 rok, a komercyjne dostawy na 2030. Do października 2026 roku nie ma publicznych informacji o odbiorze energii z orbity przez centra danych Mety [1][6].

Ile prądu zużywają centra danych Mety?

Indeks środowiskowy Mety podaje 18 423 634 MWh za 2024 rok, czyli 18,42 TWh energii elektrycznej dla całej firmy. Część przypisana centrom danych to około 18,1 TWh, przy PUE 1,08. Nowszych oficjalnych danych za 2025 i 2026 rok nie ma w zebranych źródłach, więc wartości z 2024 roku nie należy podawać jako bieżącej [9][10].

Czy technologia kosmicznych elektrowni istnieje?

Częściowo. Przesył bezprzewodowy energii zademonstrowano na orbicie w 2023 roku w eksperymencie Caltech, a firmy i agencje prowadzą testy satelitów, laserów i mikrofal. Nie istnieje jednak działający komercyjny system o mocach gigawatowych. NASA ocenia, że pełnoskalowe rozwiązanie pozostaje kosztowne i ma luki techniczne [4][5].

Co się stanie, jeśli Overview Energy nie dotrzyma terminu?

Umowa dotyczy przyszłej mocy, więc opóźnienie nie oznacza przerwy w zasilaniu centrów danych. Meta ma równoległe kontrakty na fotowoltaikę, energię jądrową i magazynowanie, w tym około 600 MW w Teksasie i 385 MW w Luizjanie. Ryzyko ponosi przede wszystkim startup, który musi dowieść technologii w testach orbitalnych [6][11].

Czy inne kraje też rozwijają energię słoneczną z kosmosu?

Tak. Prace prowadzą zespoły w Stanach Zjednoczonych, Europie i Chinach, a projekty wchodzą w fazę testów technicznych [12]. Brytyjski startup planuje dostawy energii z orbity do domów na Islandii w 2030 roku [13]. Żaden z opisanych projektów nie działa komercyjnie, dlatego deklaracje należy traktować jako plany, nie jako dostępne moce [12][13].

Źródła

1. Meta partners with space startup Overview Energy to secure solar power for data centers (Reuters, 2026)
2. Overview Energy and Meta Announce First-of-Its-Kind Agreement to Bring Space Solar Energy to Data Centers (PR Newswire, 2026)
3. Overview and Meta (Overview Energy, 2026)
4. Space-Based Solar Power: Progress, Key Players, and the Path to Commercialization (c-sbsp.org, 2025)
5. Is NASA too down on space-based solar power? (Science)
6. Meta seeks to power data centers with energy beamed from space (Los Angeles Times, 2026)
7. Meta Signs Deal to Power Data Centers at Night with Solar Energy from Space (ESG Today, 2026)
8. Data centers or sci-fi? Meta taps into space solar, 100-hour energy storage (Renewable Energy World, 2026)
9. Meta Environmental Data Index 2025 Sustainability Report (Meta, 2025)
10. Google and Meta data center electricity use, by year and campus (Datacenters on Map, 2025)
11. Meta bought 1 GW of solar this week (TechCrunch, 2025)
12. Energia słoneczna z kosmosu wchodzi w fazę testów. Orbitalne elektrownie (Projekt Pulsar, 2026)
13. To ma być przełom w energetyce. Czysta i tania energia popłynie z kosmosu (Rzeczpospolita, 2026)