Praktyczne zastosowania
Czy udostępniać kod na konferencje ML? Co mówią zasady NeurIPS
Zaktualizowano: Autor: Andrzej Niemiec7 min czytania
Kod nie jest obowiązkowy na NeurIPS, ale podczas recenzji musi być zanonimizowany. Sprawdzamy zasady, dane z edycji 2025 i uzasadnione wyjątki.
Spis treści
- Czy brak kodu może sprawić, że praca zostanie odrzucona na NeurIPS?
- Jak udostępnić kod w recenzji i nie złamać zasady double-blind?
- Jakie znaczenie ma skala NeurIPS?
- Kiedy ograniczenie publikacji kodu jest uzasadnione?
- Jakie strategie udostępniania kodu ma autor?
- Czym różni się reprodukowalność od wrzucenia repozytorium?
- Co wiadomo o polskich zespołach na NeurIPS?
- Najczęstsze pytania
- Źródła
Czy brak kodu może sprawić, że praca zostanie odrzucona na NeurIPS?
Nie, brak kodu nie jest samodzielną podstawą odrzucenia. Wytyczne NeurIPS mówią, że kod jest zachęcany, ale nie jest ogólnie obowiązkowy, a jego publikacja może nastąpić po akceptacji [1]. Praca nie może zostać odrzucona wyłącznie za brak kodu, chyba że kod jest centralnym elementem wkładu [1].
Wymagane jest natomiast przedstawienie wiarygodnej ścieżki reprodukcji. Może nią być kod, dane, checkpoint modelu, dostęp do modelu albo szczegółowa instrukcja [1]. Recenzent ocenia więc plan odtworzenia wyników, a nie sam fakt istnienia repozytorium.
Dla osób, które łączą badania z praktyką, bliskim kontekstem jest AI do programowania: te same zasady — wersje środowiska, zależności i dokładne komendy — decydują o tym, czy wynik da się powtórzyć poza maszyną autora [3][4].
Jak udostępnić kod w recenzji i nie złamać zasady double-blind?
Zgłoszenie oraz materiały pomocnicze, w tym kod i linki, muszą być zanonimizowane [2]. NeurIPS 2025 stosował double-blind review, więc publiczne repozytorium ujawniające autorów, afiliację lub historię commitów może naruszyć anonimowość [2].
Praktyczny wniosek jest prosty: do recenzji trafia kopia bez nazwisk, bez nazwy instytucji i bez śladów w historii zmian. Osobne repozytorium publiczne zakłada się po decyzji o akceptacji. Warto przy tym pamiętać, że samo istnienie repozytorium nie chroni przed problemami z zależnościami — pokazuje to choćby historia rozszerzenia opisana w tekście VS Code kontra GitHub: jak jedno rozszerzenie naraziło 3800 repozytoriów.
Jakie znaczenie ma skala NeurIPS?
W 2025 r. NeurIPS odnotował 21 575 ważnych zgłoszeń i 5290 przyjętych prac, czyli 24,52% akceptacji. Proces obsługiwało 20 518 recenzentów, 1663 area chairs i 199 senior area chairs. Dane pochodzą z oficjalnej retrospektywy opublikowanej 2 października 2025 r. [5].
Dla porównania materiał z 20 grudnia 2024 r. podawał dla ówczesnej edycji ponad 15 000 zgłoszeń i około 23% akceptacji [6]. Obu liczb nie należy mieszać, bo dotyczą różnych edycji konferencji.
Przy takiej skali recenzent ma ograniczony czas na jedną pracę. Czytelna dokumentacja i działający kod zmniejszają liczbę pytań, na które musi odpowiedzieć sobie sam. To argument za porządkiem w repozytorium, nie za jego publicznością w czasie recenzji.
Kiedy ograniczenie publikacji kodu jest uzasadnione?
Najczęstsze uzasadnione bariery to poufność danych, własność intelektualna i koszt obliczeń [4]. W badaniach medycznych i finansowych dane mogą być niemożliwe do publicznego udostępnienia. Kod może też zależeć od oprogramowania własnościowego, którego licencja nie pozwala na redystrybucję [4].
Po akceptacji NeurIPS zdecydowanie zachęca do publikacji kodu i danych, ale dopuszcza uzasadnione wyjątki, na przykład kod własnościowy lub dane poufne [3]. Wyjątek trzeba opisać, a nie przemilczeć.
Osobna kwestia to bezpieczeństwo. Organizatorzy ostrzegają, że kod przesłany do recenzji może zawierać podatności, i zalecają uruchamianie go w kontenerze, maszynie wirtualnej lub izolowanym środowisku sieciowym [3]. Ten sam problem dotyczy narzędzi, które sięgają do repozytorium automatycznie — więcej na ten temat w tekście Czy runtime'owe wstrzykiwanie poświadczeń uratuje AI w kodowaniu przed wyciekami?.
Jakie strategie udostępniania kodu ma autor?
| Kryterium | Kod w recenzji (anonimowo) | Kod po akceptacji | Tylko dokumentacja |
|---|---|---|---|
| Zgodność z double-blind | Wymaga pełnej anonimizacji [2] | Bez konfliktu | Bez konfliktu |
| Weryfikowalność przez recenzenta | Najwyższa | Ograniczona do opisu | Zależy od szczegółowości opisu |
| Ryzyko ujawnienia własności intelektualnej | Wyższe przed decyzją | Niższe | Najniższe |
| Koszt przygotowania | Wysoki: czyszczenie repozytorium i danych | Średni | Niski technicznie, wysoki opisowo |
Wariant pośredni to publikacja po akceptacji z jawnym wskazaniem, czego nie ma w repozytorium i dlaczego [3]. Dla prac, w których kod jest centralnym elementem wkładu, wcześniejsze udostępnienie w formie anonimowej bywa jedynym sposobem na rzetelną ocenę [1].
Czym różni się reprodukowalność od wrzucenia repozytorium?
Reprodukowalność jest szersza niż publikacja kodu. Trzeba podać wersje środowiska, zależności, wagi, hiperparametry, dokładne komendy, dane lub legalny sposób dostępu do nich oraz ograniczenia licencyjne [3][4].
Sam kod nie gwarantuje poprawności. Może zawierać błędy, zależeć od niedostępnych bibliotek i wymagać zasobów obliczeniowych, których inni nie mają [4]. Publikacja kodu zwiększa możliwość weryfikacji, audytu i ponownego użycia, ale nie zastępuje rzetelnego opisu [4]. Dlatego zespoły coraz częściej traktują plik z instrukcjami dla agentów i współpracowników jako część dokumentacji — opisuje to tekst 60 000 repozytoriów GitHub już ma AGENTS.md.
Co wiadomo o polskich zespołach na NeurIPS?
Politechnika Warszawska poinformowała 22 grudnia 2025 r., że jej badacze Tomasz Trzciński i Michał Bortkiewicz byli współautorami pracy przyjętej na NeurIPS 2025 i wyróżnionej nagrodą Best Paper [7]. Komunikat nie opisuje jednak trybu zgłoszenia ani decyzji o publikacji kodu.
W sieci pojawiają się opisy zespołów, które miały wstrzymać publikację kodu z obawy przed konkurencją. Publiczne źródła ich nie potwierdzają — nie ma komunikatu konferencji ani uczelni, który opisywałby taki przypadek [7]. To nie znaczy, że takie obawy nie istnieją. Znaczy, że nie da się ich przypisać konkretnemu zespołowi na podstawie dostępnych materiałów.
Lokalnym miejscem wymiany takich doświadczeń jest ML in PL Conference, wydarzenie łączące środowisko akademickie i biznesowe [8].
Najczęstsze pytania
Czy NeurIPS wymaga kodu do zgłoszenia?
Nie. Kod jest zachęcany, ale nie jest ogólnie obowiązkowy, a publikacja może nastąpić po akceptacji [1]. Wymagana jest wiarygodna ścieżka reprodukcji, którą może być kod, dane, checkpoint, dostęp do modelu lub szczegółowa instrukcja [1]. Wyjątkiem jest praca, w której kod stanowi centralny element wkładu.
Czy mogę opublikować kod na GitHubie przed wysłaniem pracy?
Nie w wersji ujawniającej autorów. Zgłoszenie i materiały pomocnicze, w tym kod i linki, muszą być zanonimizowane, a publiczne repozytorium z historią commitów może naruszyć double-blind [2]. Bezpieczniej przygotować anonimową kopię na czas recenzji, a publiczne repozytorium otworzyć po akceptacji.
Co, jeśli nie mogę udostępnić danych?
Poufność danych jest uznanym uzasadnieniem ograniczenia publikacji [4]. Po akceptacji NeurIPS dopuszcza wyjątki, na przykład dane poufne lub kod własnościowy, pod warunkiem opisania przyczyny [3]. Warto wtedy pokazać, jaką część wyników da się odtworzyć bez tych danych.
Czy udostępnienie kodu zwiększa liczbę cytowań?
Materiały konferencyjne nie podają danych, które pozwalałyby przypisać kodowi konkretny wzrost liczby cytowań. Publikacja kodu zwiększa natomiast możliwość weryfikacji, audytu i ponownego użycia [4]. To argument rzeczowy, ale nie liczbowy — i tak należy go przedstawiać.
Czy recenzent uruchomi mój kod?
Nie ma takiej gwarancji. Materiały zwracają uwagę na ryzyko bezpieczeństwa i zalecają uruchamianie kodu w kontenerze, maszynie wirtualnej lub izolowanym środowisku sieciowym [3]. Dlatego opis musi pozwalać na ocenę pracy także wtedy, gdy nikt nie wykona kodu.
Źródła
- NeurIPS Paper Checklist Guidelines (NeurIPS)
- NeurIPS 2025 Call for Papers (NeurIPS, 2025)
- Main Track Handbook 2026 (NeurIPS, 2026)
- Improving Reproducibility in Machine Learning Research (JMLR)
- Reflections on the 2025 Review Process from the Program Committee Chairs (NeurIPS Blog, 2025)
- Pre-NeurIPS 2024: jak młodzi Polacy prowadzą badania nad AI na światowym poziomie (RO.team, 2024)
- NeurIPS 2025 Best Paper Awards in the hands of our researchers (Warsaw University of Technology, 2025)
- Machine Learning Conference, Warsaw, Poland (ML in PL Conference, 2026)
Fanatyk nowych technologii i specjalista w zakresie sztucznej inteligencji.
Jak powstają teksty: Polityka AI · O redakcji