Przejdź do treści

News & analizy

Prompt Optimizer – SecondBrain: co zbierało rozszerzenie Chrome

Zaktualizowano: Autor: Andrzej Niemiec11 min czytania

Raport MalExt Sentry z lipca 2026 r. opisuje, jak rozszerzenie Prompt Optimizer – SecondBrain zbierało rozmowy z ChatGPT i ośmiu innych serwisów AI.

Prompt Optimizer – SecondBrain: co zbierało rozszerzenie Chrome
Spis treści
  1. Czym było rozszerzenie Prompt Optimizer – SecondBrain?
  2. Z jakich serwisów AI zbierało rozmowy?
  3. Jakie dane były przechwytywane?
  4. Dokąd trafiały dane i czy szyfrowanie je chroniło?
  5. Co deklarowali twórcy?
  6. Jakie podobne kampanie opisano w 2026 roku?
  7. Jak sprawdzić rozszerzenie przed instalacją?
  8. Jak ograniczyć ryzyko w firmie?
  9. Najczęstsze pytania
  10. Źródła

Czym było rozszerzenie Prompt Optimizer – SecondBrain?

Prompt Optimizer – SecondBrain to rozszerzenie do przeglądarki Chrome, które miało pomagać w pracy z modelami AI, między innymi przez optymalizację promptów. Raport MalExt Sentry „BrainDrain” z 26 lipca 2026 r. opisuje wersję 2.3.1 o identyfikatorze aajjgdpofhhcjmjoombjdfepplndhgcp, która zbierała rozmowy użytkowników i wysyłała je poza przeglądarkę [1]. 3 sierpnia 2026 r. sprawę opisał Sekurak [2].

Podstawowe informacje o samym ChatGPT — plany, modele i dostęp w Polsce — zebraliśmy w osobnej karcie. Warto ją mieć pod ręką, bo ryzyko opisane niżej dotyczy każdej rozmowy prowadzonej w przeglądarce, także tej służbowej.

Z jakich serwisów AI zbierało rozmowy?

Raport wymienia dziewięć kolektorów: ChatGPT, Gemini, Claude, Perplexity, Grok, Meta AI, DeepSeek oraz Copilot w wersji konsumenckiej i w Microsoft 365 dla firm [1]. To nie była wąska integracja z jednym serwisem, ale zestaw dopasowany do najczęściej używanych asystentów.

Zakres jest tu istotny z dwóch powodów. Po pierwsze, użytkownik mógł korzystać z kilku narzędzi równolegle i nie mieć świadomości, że to samo rozszerzenie obserwuje wszystkie. Po drugie, Copilot w Microsoft 365 oznacza rozmowy prowadzone na służbowym koncie, w środowisku, które wielu osobom kojarzy się z kontrolą firmową [1].

Jakie dane były przechwytywane?

Według analizy MalExt przechwytywane były wiadomości użytkownika i odpowiedzi modeli [1]. W Meta AI rejestrowany był także tekst wpisany w pole, ale jeszcze niewysłany [1] [2]. To ostatnie zbliża działanie do keyloggera funkcjonalnie, choć nie jest ścisłą klasyfikacją techniczną [2].

Mechanizm nie wymagał użycia funkcji optymalizacji promptów. Sama instalacja i normalna praca z obsługiwanym serwisem wystarczały, by ruch trafiał do kolektora [1]. Technicznie raport opisuje podmianę fetch, XHR i WebSocket oraz hooki webRequest [1].

Dokąd trafiały dane i czy szyfrowanie je chroniło?

Dane były pakowane, kompresowane i szyfrowane AES-GCM, a następnie wysyłane do endpointu https://ingest.secondbrain.is/context [1]. Klucz contextKey wydawał serwer dostawcy, więc operator mógł odszyfrować przesłane treści [1].

To ważny szczegół, bo szyfrowanie bywa przedstawiane jako argument za bezpieczeństwem. Szyfrowanie w drodze chroni przed podsłuchem w sieci, ale nie chroni przed odbiorcą, który sam rozdaje klucze. Użytkownik nie miał sposobu, by sprawdzić, kto po stronie serwera ma dostęp do klucza.

Co deklarowali twórcy?

Listing w Chrome Web Store deklarował, że deweloper nie zbiera danych, a opis produktu mówił o zapisywaniu promptów lokalnie [1] [3]. Analiza MalExt opisuje zachowanie przeciwne tym deklaracjom [1]. W danych dewelopera widniały: Flashmaster, Innova8, Chandigarh, Indie [3].

Według Sekuraka rozszerzenie było nadal dostępne w oficjalnym sklepie w dniu publikacji artykułu, 3 sierpnia 2026 r. [2]. Obecnie strona produktu zwraca komunikat „Item not available” [3]. Liczbę użytkowników szacowano na około 100 tys. — to wartość z raportu i z listingu, a nie niezależnie zmierzona liczba aktywnych instalacji ani liczba osób, których dane faktycznie wyeksportowano [1] [3].

Jakie podobne kampanie opisano w 2026 roku?

Prompt Optimizer – SecondBrain nie był jedynym przypadkiem. W styczniu 2026 r. opisano kampanię 16 rozszerzeń do Chrome podszywających się pod narzędzia zwiększające wydajność pracy z ChatGPT [4] [5]. Dwa rozszerzenia podszywające się pod panele AI sidebar miały około 900 tys. instalacji i wykradały rozmowy z ChatGPT oraz DeepSeek wraz z adresami odwiedzanych stron [6] [7].

Opisano też przypadki, w których złośliwe rozszerzenie wracało do sklepu w zmienionej roli — tym razem zamiast kraść dane, namawiało użytkowników na płatne narzędzia AI [8]. Wniosek dla czytelnika jest jeden: obecność w oficjalnym sklepie nie jest gwarancją, a historia rozszerzenia bywa równie ważna jak jego opis.

Jak sprawdzić rozszerzenie przed instalacją?

Nie ma metody, która daje pewność. Można jednak ograniczyć ryzyko, łącząc kilka prostych kroków: przegląd uprawnień, sprawdzenie danych dewelopera i historii aktualizacji oraz świadome rozdzielenie pracy poufnej od eksperymentów [2] [3].

PodejścieCo ograniczaKoszt wdrożeniaOgraniczenia
Osobny profil przeglądarki do pracy z AIOgranicza kontakt rozszerzeń z kontami służbowymi i historiąNiski, kilka minut konfiguracjiNie chroni, jeśli w tym profilu też zainstalujemy rozszerzenie
Lista zatwierdzonych rozszerzeńBlokuje instalacje spoza ustalonego zestawuŚredni, wymaga polityki i egzekwowaniaWymaga aktualizacji listy i przeglądu każdej nowej pozycji
Brak rozszerzeń na stronach asystentówUsuwa całą klasę przechwytywania treściNiski, ale wiąże się z utratą wygodyUżytkownicy mogą obchodzić ograniczenie

Polecamy zacząć od przeglądu uprawnień. Rozszerzenie, które prosi o dostęp do treści wszystkich odwiedzanych stron, ma techniczną możliwość czytania rozmów w ChatGPT, Claude i Gemini [1]. Jeśli nie potrafimy uzasadnić tego dostępu, lepiej go nie przyznawać.

Jak ograniczyć ryzyko w firmie?

Dla organizacji najważniejsze jest rozdzielenie dwóch decyzji: czy dane mogą opuszczać firmę przez przeglądarkę i kto odpowiada za zestaw rozszerzeń. Polityka powinna wskazywać osobę lub zespół zatwierdzający dodatki, a przeglądarki służbowe powinny mieć scentralizowane zarządzanie rozszerzeniami. Warto też sprawdzić, czy rozmowy z asystentem nie trafiają do narzędzi, które nie zostały zatwierdzone — dotyczy to także integracji w arkuszu, o czym pisaliśmy w tekście o modelu cash flow w ChatGPT w Excelu.

Drugi element to przyzwyczajenia. Pracownicy często instalują rozszerzenia do podpowiedzi i skracania tekstu, bo przyspieszają codzienną pracę. Zakaz bez alternatywy zwykle kończy się obejściem. Lepszy efekt daje krótka lista narzędzi dopuszczonych i jasna ścieżka zgłoszenia nowego. Podobny wątek — gdzie kończy się wygoda, a zaczyna zgodność z wewnętrznymi zasadami — opisaliśmy przy okazji Codex on-premise.

Najczęstsze pytania

Czy Prompt Optimizer – SecondBrain nadal jest dostępny?

Według Sekuraka rozszerzenie było w sklepie jeszcze 3 sierpnia 2026 r., w dniu publikacji artykułu [2]. Obecnie strona produktu w Chrome Web Store zwraca komunikat „Item not available” [3]. Oznacza to, że nowej instalacji nie da się już przeprowadzić tą drogą, ale wcześniejsze instalacje mogą pozostać w przeglądarkach użytkowników. Warto sprawdzić listę rozszerzeń i usunąć nieznane pozycje.

Czy wystarczyło nie używać przycisku Optimize?

Nie. Raport MalExt stwierdza, że korzystanie z funkcji optymalizacji nie było potrzebne — instalacja i normalna praca z obsługiwanym serwisem AI wystarczały do przechwytywania [1]. To różnica istotna dla oceny ryzyka: użytkownik nie musiał wykonywać żadnej dodatkowej czynności, by rozmowa trafiła do kolektora.

Czy szyfrowanie danych chroniło je przed operatorem?

Nie. Dane były szyfrowane AES-GCM, ale klucz wydawał serwer dostawcy, więc operator mógł je odszyfrować [1]. Szyfrowanie chroniło transmisję, nie chroniło przed odbiorcą. To typowy układ w modelu, w którym klient ufa serwerowi w kwestii kluczy.

Czy to była wyłącznie sprawa ChatGPT?

Nie. Raport wymienia dziewięć kolektorów: ChatGPT, Gemini, Claude, Perplexity, Grok, Meta AI, DeepSeek oraz Copilot konsumencki i w Microsoft 365 [1]. Ryzyko dotyczyło więc także rozmów firmowych prowadzonych w środowisku Microsoft. W praktyce zakres zależał od tego, z jakich serwisów korzystał użytkownik danej instalacji.

Jakie rozszerzenia są najbardziej ryzykowne?

Te, które proszą o dostęp do treści wszystkich stron i mają niejasne dane dewelopera. W kampanii z 2026 r. opisywano rozszerzenia podszywające się pod narzędzia do ChatGPT, w tym 16 pozycji w jednym zestawie [4] [5] oraz dwa dodatki z około 900 tys. instalacji [6] [7]. Nie ma listy bezpiecznych nazw — liczy się zakres uprawnień i historia produktu.

Źródła

  1. BrainDrain – SecondBrain's Prompt Optimizer Collects Your AI Chats (MalExt Sentry, 2026)
  2. Złośliwe rozszerzenie do Chrome wykrada prompty z ChatGPT, Claude, Copilota i wielu innych serwisów AI (Sekurak, 2026)
  3. Prompt Optimizer – SecondBrain (Chrome Web Store)
  4. Jak odkryliśmy kampanię 16 złośliwych rozszerzeń stworzonych dla ChatGPT (LayerX Research, 2026)
  5. Złośliwe Chrome mogą szpiegować Twoje rozmowy w ChatGPT (Malwarebytes, 2026)
  6. Złośliwe rozszerzenia Chrome (900 tys. pobrań) wykradają rozmowy z ChatGPT i DeepSeek (Sekurak, 2026)
  7. Rozszerzenia Chrome z ~900 tys. instalacji przyłapane na kradzieży rozmów z ChatGPT i DeepSeek (SecurityBezTabu, 2026)
  8. Złośliwe rozszerzenie do przeglądarki było ponownie dostępne w oficjalnym sklepie Chrome Web Store (Sekurak, 2026)
AN
O autorze
Andrzej Niemiec

Fanatyk nowych technologii i specjalista w zakresie sztucznej inteligencji.

Jak powstają teksty: Polityka AI · O redakcji