News & analizy
Kiedy AI w sądzie kosztuje przegraną: sprawa pozwu za „złą randkę”
Zaktualizowano: Autor: Andrzej Niemiec7 min czytania
Sprawa D'Ambrosio przeciwko Meta pokazuje, co się dzieje, gdy w pismach sądowych pojawiają się treści z generatywnej AI. Kto odpowiada i jak ograniczyć ryzyko.
Spis treści
- Co wydarzyło się w sprawie D'Ambrosio przeciwko Meta Platforms?
- Czy pozew przegrał z powodu AI?
- Jakie błędy w briefie apelacyjnym wskazał sąd?
- Czym różni się sprawa D'Ambrosio od pozwu Stewarta Lucasa Murreya?
- Jakie ryzyko ponosi prawnik, który korzysta z AI?
- Jak ograniczyć ryzyko przy pracy z AI w kancelarii?
- Co to oznacza dla kancelarii w Polsce?
- Najczęstsze pytania
- Źródła
Co wydarzyło się w sprawie D'Ambrosio przeciwko Meta Platforms?
Nikko D'Ambrosio, mieszkaniec Chicago w stanie Illinois, pozwał kobietę, z którą krótko się spotykał, jej rodziców, administratorów grupy, ponad 20 niezidentyfikowanych użytkowników, serwis Spill the Tea oraz Meta Platforms. Sprawa trafiła do Sądu Okręgowego dla Północnego Dystryktu Illinois pod numerem 1:24-cv-00678 [2].
Pozew dotyczył wpisów opublikowanych w listopadzie i grudniu 2023 r. w grupie „Are We Dating the Same Guy? | Chicago”, która według opinii apelacyjnej liczyła około 100 tys. członków [1]. Jeden z wpisów, autorstwa Abbigail Rajali, opisywał zachowanie powoda podczas randek i po rozstaniu, nazywając go „very clingy [and] very fast”, i zawierał zrzut obraźliwej wiadomości wysłanej przez niego z alternatywnego numeru [1].
Pozew obejmował dziewięć podstaw prawnych, między innymi naruszenie Illinois Right of Publicity Act, bezpodstawne wzbogacenie, zniesławienie, doxing, false light, spisek, odpowiedzialność za produkt oraz negligence i negligent entrustment [2].
13 maja 2025 r. sędzia federalny Sunil R. Harjani oddalił drugą poprawioną wersję pozwu z prejudice, uznając, że kolejne poprawki byłyby bezcelowe [2]. 15 maja 2026 r. Siódmy Okręg utrzymał to rozstrzygnięcie. Rozprawa apelacyjna odbyła się 13 lutego 2026 r. [1].
Czy pozew przegrał z powodu AI?
Nie. Oddalenie opierało się na zarzutach merytorycznych: sąd uznał komentarze za opinie, wskazał, że powód nie przedstawił odpowiednio fałszywych twierdzeń ani szkody, a część roszczeń wobec Meta i operatorów grupy objęła ochrona Section 230 [2][3]. Wątek sztucznej inteligencji pojawił się na etapie apelacji i dotyczył jakości briefu, nie podstawy oddalenia [1].
Jakie błędy w briefie apelacyjnym wskazał sąd?
Sędzia apelacyjny David Hamilton napisał, że brief pełnomocnika zawierał „fictitious quotations, citations, and claims”, a błędy „bear the hallmarks of the misuse of generative artificial intelligence” [1]. Sąd nie stwierdził przy tym, że AI było przyczyną oddalenia sprawy. Wskazał, że odpowiedzialność prawnika istnieje niezależnie od tego, czy błąd wygenerowało narzędzie, czy człowiek [1].
Apelację wobec Abbigail Rajali i jej rodziców sąd uznał za całkowicie bezzasadną i nakazał D'Ambrosio oraz prawnikom Marcowi Trentowi i Aaronowi Walnerowi wykazać, dlaczego nie powinni ponieść sankcji. Proponowane konsekwencje obejmowały honoraria rodziców, podwójne koszty oraz odrębne grzywny za nieprawdziwe twierdzenia [1].
W obiegu medialnym pojawia się nazwa „MarcTrent.AI”. Nie jest to narzędzie firmy Meta ani nazwa modelu językowego. To marka i strona kancelarii Trent Law Firm, której własny materiał z 3 grudnia 2025 r. reklamował szerokie wykorzystanie AI w usługach prawnych [1][4].
W orzeczeniach i rzetelnych relacjach nie ma potwierdzenia, by pozew został oddalony w 18 minut. Sprawę rozstrzygano na pisemnych wnioskach o oddalenie, po kilku wersjach pozwu [1][2].
Czym różni się sprawa D'Ambrosio od pozwu Stewarta Lucasa Murreya?
To dwie odrębne sprawy, które bywają łączone w mediach. W kwietniu 2024 r. Stewart Lucas Murray z Kalifornii pozwał ponad 50 kobiet za wpisy w grupie AWDTSG i zażądał około 2,6 mln dolarów [5][6]. Jego pozew został oddalony na podstawie kalifornijskiego mechanizmu anti-SLAPP [5]. W sprawie D'Ambrosio powodem był mieszkaniec Illinois, a rozstrzygnięcie zapadło w federalnym sądzie tego stanu [1][2]. Łączenie obu historii prowadzi do błędnych wniosków o причиnach przegranej.
Jakie ryzyko ponosi prawnik, który korzysta z AI?
Prawnik odpowiada za treść pisma niezależnie od tego, jak powstała [1]. Ryzyko nie ogranicza się do przegranej: sąd może zażądać wyjaśnień w sprawie sankcji, a proponowane konsekwencje w tej sprawie obejmowały podwójne koszty i odrębne grzywny [1]. Do tego dochodzą zwykłe koszty procesu. W polskim procesie cywilnym wygrana strona może domagać się ich zwrotu od przegranego [7]. Na koszty składają się opłata sądowa, koszty zastępstwa i opłata skarbowa [8].
Polskie sądy patrzą na treści z AI ostrożnie także w warstwie dowodowej. Sąd okręgowy w jednym z orzeczeń przyjął, że wygenerowane przez sztuczną inteligencję treści nie stanowią dowodu z dokumentu, bo zawierają jedynie twierdzenia i oceny [9].
| Kryterium | AI jako autor pisma | AI jako asystent kwerendy |
|---|---|---|
| Kto odpowiada za treść | prawnik podpisujący pismo [1] | prawnik, który wybiera i cytuje orzeczenia |
| Weryfikacja cytowań | konieczna dla każdego cytatu i przypisu | lista orzeczeń do samodzielnego sprawdzenia |
| Ryzyko sankcji | wysokie przy niesprawdzonych cytatach [1] | niższe, bo tekst pisma powstaje ręcznie |
| Wartość dla sprawy | pozorna, gdy cytaty są fikcyjne | szybsza orientacja w materiale, decyzja po stronie prawnika |
Jak ograniczyć ryzyko przy pracy z AI w kancelarii?
- Sprawdzanie każdego cytatu i przypisu w oficjalnej bazie orzeczeń przed złożeniem pisma. Fikcyjne cytaty w briefie apelacyjnym były podstawą wezwania do wyjaśnień w sprawie sankcji [1].
- Traktowanie odpowiedzi modelu jako szkicu do weryfikacji, nie jako gotowego fragmentu pisma [9].
- Dokumentowanie procesu sprawdzania, żeby dało się wykazać należytą staranność, gdy pojawi się spór o treść pisma.
- Rozdzielenie ról: model porządkuje materiał i podpowiada kierunki kwerendy, prawnik pisze i podpisuje.
- Liczenie kosztów przegranej przed złożeniem pozwu, bo w polskim procesie cywilnym przegrany zwraca koszty stronie wygranej [7][8].
Polecamy zacząć od najprostszej reguły: żaden fragment wygenerowany przez model nie trafia do sądu bez czytania i sprawdzenia źródeł. Ten jeden nawyk eliminuje najczęstszy błąd z opisywanej sprawy — cytat, którego nie ma w orzeczeniu.
Ryzyko dotyczy nie tylko pism. W sprawach karnych i cywilnych pojawia się osobny problem dowodowy: treść z modelu nie jest dokumentem w rozumieniu przepisów o dowodach, więc nie zastąpi ekspertyzy ani zeznania [9].
Co to oznacza dla kancelarii w Polsce?
Polskie orzecznictwo w tej dziedzinie dopiero się kształtuje. Nie ma krajowego odpowiednika opisanej sprawy, w której sąd wprost nazwałby błędy w pismie efektem użycia generatywnej AI. Jest za to sygnał z orzeczenia sądu okręgowego o statusie treści generowanych maszynowo [9] oraz jasna reguła kosztowa: przegrany zwraca koszty wygranemu [7].
W praktyce oznacza to prosty podział zadań. Model skraca kwerendę i porządkuje akta, a odpowiedzialność zostaje po stronie prawnika — tak jak w sprawie D'Ambrosio, gdzie sąd nie szukał winy w narzędziu, tylko w jakości złożonego pisma [1]. Szerzej o granicach odpowiedzialności przy treściach generowanych pisaliśmy w tekście o karze za żart z AI.
Najczęstsze pytania
Czy AI może samo napisać pozew?
Technicznie może wygenerować tekst, ale pozew wymaga wskazania faktów, podstaw prawnych i dowodów. W opisanej sprawie brief z fikcyjnymi cytatami został zakwestionowany przez sąd [1]. W Polsce treści z modelu nie stanowią dowodu z dokumentu [9], więc tekst trzeba oprzeć na materiale sprawdzonym przez prawnika.
Czy sąd może odrzucić pismo przygotowane z pomocą AI?
Sąd ocenia pismo, nie narzędzie. W sprawie D'Ambrosio oddalenie wynikało z braku odpowiednio wskazanych fałszywych twierdzeń i szkody oraz z ochrony Section 230 w części roszczeń [2][3]. Osobno sąd badał jakość briefu i wezwał pełnomocników do wyjaśnień w sprawie sankcji [1].
Kto płaci, jeśli błąd w pismie doprowadzi do przegranej?
Koszty procesu ponosi strona przegrana, a wygrana może domagać się ich zwrotu [7]. W polskim procesie cywilnym na rachunek składają się opłata sądowa, koszty zastępstwa i opłata skarbowa [8]. W sprawie D'Ambrosio sąd rozważał dodatkowo podwójne koszty i grzywny po stronie powodowej [1].
Czy prawnik może odpowiadać za fikcyjne cytaty z AI?
Tak. Sąd apelacyjny wskazał, że odpowiedzialność prawnika istnieje niezależnie od tego, czy błąd wygenerowała AI, czy człowiek [1]. Fikcyjne cytaty i błędne przedstawienie prawa dotyczącego doxingu stały się podstawą wezwania do wyjaśnień w sprawie sankcji wobec powoda i jego pełnomocników [1].
Źródła
- In the United States Court of Appeals For the Seventh Circuit (media.ca7.uscourts.gov, 2026)
- D'Ambrosio v. Meta Platforms, Inc. et al, No. 1:2024cv00678 – Document 99 (N.D. Ill. 2025) (Justia, 2025)
- In the United States District Court for the Northern District of Illinois (Courthouse News, 2025)
- Legal fail: Don’t use AI to sue Facebook users for calling you a bad date (Ars Technica, 2026)
- ‘Are We Dating The Same Guy?’ lawsuit dismissed (Fox LA)
- Judge dismisses a $2.6 million claim by a bachelor, 32, against dozens of women (Daily Mail)
- Jakie koszty zwróci nam przegrany – opłaty i koszty w sądzie (Infor.pl)
- Jakie są realne koszty sądowe w 2026 r. (mamdlugi.pl)
- Zlecił chatowi GPT napisanie pozwu. Przegrał w sądzie. Znamy uzasadnienie (Gazeta Prawna)
Fanatyk nowych technologii i specjalista w zakresie sztucznej inteligencji.
Jak powstają teksty: Polityka AI · O redakcji